Η λαϊκή ρήση παινεύει τις θεραπευτικές ιδιότητες του μήλου αφού “ένα μήλο την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα”. Για την μπανάνα ο πήχης έχει μπει το ίδιο ψήλα σε κοινωνικό/πολιτικό επίπεδο. Αποστολή της να διώξει τον ρατσισμό.
Ο λόγος για το κίνημα της μπανάνας. Αφορμή για το οποίο στάθηκε η κίνηση του Ντάνι Άλβες της Μπαρτσελόνα να φάει την μπανάνα που του πέταξε ηλίθος οπαδός της Βιγιαρεάλ. Το αυθόρμητο είναι η αρχή και λέμε “ναι” σε τέτοιες αντιστασιακές ενέργειες. Τέτοια επικίνδυνα φαινόμενα, όπως ο ρατσισμός, χρειάζονται κάθε ικμάδα των δυνάμεων μας για να αντιμετωπιστούν. Χρειάζονται κάθε πράξη που μπορεί να τα αναχαιτίσει. Έτσι, λοιπόν, καλά έκανε ο Άλβες και όσοι δημιούργησαν το κίνημα της μπανάνας.
Αρκεί αυτό; Όχι φυσικά. Ο ρατσισμός είναι πολύπλοκο θέμα που δεν εξολοθρεύεται μόνο με τέτοιες αντιδράσεις. Η ΟΥΕΦΑ έδω και καιρό προωθεί την καμπάνια με τίτλο “No to racism”. Προφανώς δεν έχει αγγίξει το σύνολο των φιλάθλων. Ο ρατσισμός εμφανίζεται λόγω κακής διαπαιδαγώγησης των παιδιών από τους γονείς, λόγω κακής μόρφωσης, λόγω των ταλαντώσεων του οικονομικού/πολιτικού συστήματος. Τώρα, στην περίοδο της κρίσης έχουν ενταθεί τα ρατσιστικά κρούσματα. Εντούτοις, και πριν απ’ αυτήν είχαμε φασιστικές συμπεριφορές. Κυρίως λόγω ταξικής θέσης και εξουσιαστικής δύναμης.
Ο χώρος του αθλητισμού και οι διοικούντες αυτόν έχουν ένα τρόπο να δράσουν για να διώξουν το ρατσισμό από τα γήπεδα. Την πυγμή. Από τη στιγμή που έχουμε να κάνουμε με επαγγελματικό αθλητισμό, άρα κέρδη, ζημίες κτλ, τότε μόνο η αποφασιστικότητα των αρχών μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα. Δηλαδή, αυστηρότατες τιμωρίες στους ρατσιστές (διά βίου αποκλεισμός από τους αγώνες), αλλά και στους συλλόγους που δεν κάνουν τίποτα για να ελέγξουν τους βλαμμένους οπαδούς τους.
Το κίνημα της μπανάνας ας είναι η αρχή, διότι καθετί αυθόρμητο δεν κρατάει πολύ και το αποτέλεσμα μένει το ίδιο.