Θέαμα στην Ελλάδα είναι… ‘δώσε το πέναλτι, ρε αλήτη’

Όταν μιλάμε για ποδοσφαιρικό «προϊόν», τότε… Ρεάλ – Μπάγερν 2-2 στο «Μπερναμπέου». Προσοχή: Μιλάμε για ένα «προϊόν» που παράγεται στο γήπεδο, κοστίζει πανάκριβα και πληρώνεται πανάκριβα. Ο Τούρκος διαιτητής Τσουνέιτ Τσακίρ είναι μέρος του «προϊόντος».
Όσοι βλέπουν το ποδόσφαιρο στο στενό ορίζοντα του μη καταλογισμού ενός πέναλτι κατά τη Ρεάλ, που φυσικά και ήταν στη φάση όπου ο Μαρσέλο βρίσκει τη μπάλα με το χέρι, τότε επικεντρώνονται εκεί. Η UEFA, ως εμπορικός οργανισμός, το αγνοεί.
Μιλάμε για «προϊόν». Αν ο Τσακίρ έδινε το πέναλτι και μ’ αυτό η Μπάγερν προκρινόταν στον τελικό, πάλι για «προϊόν» θα μιλούσαμε, δεν θα άλλαζε κάτι. Το «προϊόν» δεν αφορά στο νικητή, αυτό είναι δευτερεύουσας σημασίας. Πρωτίστως πρέπει να παιχτεί καλή μπάλα. Παίχτηκε και με το παραπάνω.
Ο Τσακίρ είναι ίσως ο κορυφαίος διαιτητής του κόσμου αυτή τη στιγμή κι ας έχει κάνει άπειρα λάθη, όπως κάνουν όλοι. Γιατί είναι ο καλύτερος διαιτητής; Διότι συμβάλει στην καλυτέρευση του «προϊόντος» με τα σφυρίγματά του. Δεν κάνει «κατάχρηση διαιτητικής εξουσίας», όπως οι περισσότεροι Έλληνες διαιτητές, ας πούμε.
Όταν το παιχνίδι στο «Μπερναμπέου» πήρε έναν τρελό ρυθμό, ο Τσακίρ το άφησε να παιχτεί, δεν διέκοψε την έντασή του, για να σφυρίζει για περιπτώσεις στα όρια του φάουλ. Οι Έλληνες διαιτητές είναι ακριβώς το αντίθετο. Δίνουν φάουλ σε κάθε επαφή, σχεδόν.
Παρακολουθώντας «αναλύσεις» στο διαδίκτυο, αλλά και ποσταρίσματα στα social media, η απελπισία σε κυριεύει. Μιλάνε για «σφαγή της Μπάγερν», στο μη καταλογισμό του πέναλτι. Λίγοι είναι εκείνοι που εστιάζουν στο καταπληκτικό παιχνίδι που είδαμε.
Στην Ελλάδα, μπάλα είναι ο… Περικλής Βασιλάκης, όμως, γι αυτό και κανένας παράγοντας δεν είδε ποτέ το ποδόσφαιρο ως «προϊόν». Γι αυτό και μόλις η Nova έκλεισε την τηλεοπτική κάνουλα, πολλές ομάδες κινδυνεύουν να μην πάρουν αδειοδότηση.
Ο Τσακίρ σφύριξε όσα έπρεπε να σφυρίζει στο «Μπερναμπέου», μαζί με το Σέρβο Μάτιτς, οι πιο ταλαντούχοι διαιτητές του κόσμου. Ο θεατής κι ο τηλεθεατής δεν «ξενέρωσε» σε κανένα λεπτό του αγώνα και εξ αιτίας του. Αυτό είναι και το ζητούμενο. Όταν δυο ομάδες καθηλώνουν το θεατή, ο Τσακίρ δεν έγινε τροχοπέδη με ανούσια σφυρίγματα… εξουσίας.
Η UEFA πουλάει μπάλα, όχι διαιτητικές αποφάσεις. Λάθη γίνονται και μάλιστα, σοβαρά, όπως ο μη καταλογισμός πέναλτι στο Μαρτσέλο. Όμως, η UEFA δεν πουλάει «αμφισβητούμενες φάσεις» στην τηλεόραση. Πουλάει μπάλα. Και μπάλα παίχτηκε στα όρια του τέλειου στο «Μπερναμπέου».