Euro 2004: Ακόμα μοιάζει με όνειρο!

Τί να πει κανείς για το έπος του 2004; Αναμνήσεις, εικόνες , συναισθήματα και άλλα πολλά. Τυχεροί όσοι παραβρέθηκαν στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Πρόκειται αδιαμφισβήτα για τον μεγαλύτερο άθλο και θρίαμβο που έχουμε δει από τότε που παίζεται το ποδόσφαιρο στη γη. Η λέξη έκπληξη είναι πολύ φτωχή για να περιγράψει αυτό που συνέβη. Κυρίες και κύριοι, όλοι το ξέρετε, αλλά δεν χορταίνω ακόμα και το 2016 να το λέω. Η εθνική Ελλάδος το 2004 στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης!

Δικαιωματικά αξίζει να ξεκινήσουμε την αναδρομή μας από τον Ότο Ρεχάγκελ. Ο Γερμανός τεχνικός ήρθε τότε σε μια άσχημη χρονική περίοδο για την εθνική. Στα προκριματικά δεν τα πήγαινε καλά. Θεωρητικά ο μεγάλος αντίπαλος ήταν η Ουκρανία για την κατάληψη της 2ης θέσης με δεδομένο ότι η Ισπανία ήταν το μεγάλο φαβορί. Έλα που η Ελλάδα έκανε 6 σερί νίκες με τον Χερ Ότο στο τιμόνι της. Άμυνα γρανίτης, επίθεση όσο χρειαζόταν και πάθος, πάθος, πάθος. Τα βασικά συστατικά της ομάδας που είδαμε το αμέσως επόμενο καλοκαίρι ήταν ήδη έτοιμα.

Η αποστολή της εθνικής Ελλάδος το 2004: Νικοπολίδης, Καψής, Δέλλας, Φύσσας, Σεϊταρίδης, Ζαγοράκης, Μπασινάς, Γιαννακόπουλος, Χαριστέας, Βρύζας, Τσιάρτας, Νικολαΐδης, Βενετίδης, Καραγκούνης, Λάκης, Νταμπίζας, Χαλκιάς, Κατεργιανάκης, Καφές, Γεωργιάδης, Γκούμας, Κατσουράνης, Δ. Παπαδόπουλος.

Φαβορί ξεκάθαρο δεν υπήρχε, ωστόσο η προηγούμενη πρωταθλήτρια, Γαλλία, κατέβαινε με Ζιντάν, Ανρί, Μακελελέ στις τάξεις της, η Γερμανία ήταν η γνωστή ψυχρή και ακαταμάχητη δύναμη ενώ η Ολλανδία μαζί με την Τσεχία ίσως έπαιζαν το πιο εντυπωσιακό ποδόσφαιρο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε εκείνη τη διοργάνωση πήραν μέρος μεγάλες σφυρίχτρες του ευρωπαϊκού χώρου. Ενδεικτικά, οι διαιτητές που διηύθυναν τα παιχνίδια της εθνικής ήταν οι Κολίνα, Μερκ, Μίχελ και Βεϊσιερ.

Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Τσέχος Μίλαν Μπάρος που τότε ήταν στα ντουζένια του και κυνηγούσε μεγάλη μεταγραφή. Είχε φυσικά πίσω του παιχταράδες όπως ο Νέντβεντ, ο Πομπόρσκι και ο Ροσίτσκι.

Φάση Ομίλων

Στην Ελλάδα έμελλε να παίξει το εναρκτήριο ματς της διοργάνωσης μιας και αντιμετώπιζε την διοργανώτρια Πορτογαλία. Οι Ίβηρες τότε έπαιζαν με Φίγκο, Ρούι Κόστα, Ντέκο, ενώ ο Ρονάλντο ήταν, ευτυχώς, στο ξεκίνημα της καριέρας του. Ποιός δεν τον θυμάται άλλωστε να κλαίει; Το γρήγορο γκολ του Καραγκούνη στο 7′ πάγωσε όλο το γήπεδο και το περίεργο ήταν ότι η Ελλάδα δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα. Με το πέναλτι που κέρδισε ο Σεϊταρίδης κι εκτέλεσε εύστοχα ο Μπασινάς σημειώθηκε το 0-2. Το 1-2 του Ρονάλντο στις καθυστερήσεις απλώς διαμόρφωσε το τελικό σκορ. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λένε οι ειδικοί.

Το δεύτερο ματς ήταν αυτό με τους Ισπανούς. Δεν υπήρχε πλέον δικαιολογία για τους έτερους Ίβηρες. Μάς γνώριζαν και από την προκριματική φάση, όπως και από το ματς της πρεμιέρας. Όλοι πλέον υπολόγιζαν την Ελλάδα. Έλα όμως που δεν μπορούσαν να την αντιμετωπίσουν; Οι Ισπανοί μπήκαν πολύ δυνατά στο ματς, ο Χοακίν έκανε ό,τι ήθελε είτε με τον Φύσσα είτε με τον Βενετίδη που τον αντικατέστησε ύστερα και ο Μοριέντες άνοιξε το σκορ στο 28′. Πίστη είχε ο Ρεχάγκελ στους παίχτες του κι αυτό φαινόταν στα μάτια του. Από αυτήν την πίστη εμπνεύστηκε και ο Χαριστέας κι έκανε το 1-1 στο 66′. Το κράτησε το σκορ μέχρι το τέλος κι εντελώς ξαφνικά η Ελλάδα έγινε το φαβορί του ομίλου.

Στο τελευταίο ματς η Ελλάδα έπαιζε με την αδιάφορη πλέον Ρωσία (είχε 2 ήττες) και περνούσε στην επόμενη φάση ακόμη και με ισοπαλία. Αυτή η υπεροψία δεν έκανε καλό. Κανείς δεν κατάλαβε για πότε έγινε το 2-0 για την “αρκούδα” που έχασε κι άλλες σημαντικές ευκαιρίες για να διευρύνει το σκορ. Ο Ρεχάγκελ συνιστούσε ψυχραιμία και η τύχη της εθνικής εξαρτιόταν κατά πολύ από το αποτέλσμα του άλλου αγώνα. Κρατούσε όμως και την τύχη στα χέρια της με το γκολ που πέτυχε ο Ζήσης Βρύζας λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου. Με τα πολλά η Ελλάδα πέρασε ως δεύτερη κι ας έχασε με 2-1, αφού οι Πορτογάλοι κέρδισαν τους Ισπανούς. Και δώστου τα πανηγύρια!

Πορτογαλία, Ελλάδα, Ισπανία, Ρωσία

Γαλλία, Αγγλία, Κροατία, Ελβετία

Σουηδία, Δανία, Ιταλία, Βουλγαρία

Τσεχία, Ολλανδία, Γερμανία, Λετονία

(Αυτή είναι η σειρά με την οποία τερμάτισαν στον κάθε όμιλο οι ομάδες. Με bold αυτές που προκρίθηκαν.)

Προημιτελικά

Τα ψέματα τελειώσαν για την Ελλάδα. Τής έλαχε να παίξει με την Γαλλία του Ζιντάν, του Ανρί, του Μακελελέ, του Τουράμ. Τα πράγματα ήταν εξαιρετικά δύσκολα. Όλα αυτά πριν τον αγώνα. Σε εκείνο το ματς η εθνική έκανε την καλύτερή της εμφάνιση επιθετικά (αμυντικά ήταν πάντοτε εξαιρετική). Για κάνα 20λεπτο οι Ζαγοράκης, Μπασινάς, Γιαννακόπουλος είχαν κρύψει τη μπάλα με τους Γάλλους να τα έχουν χαμένα. Σε μια από εκείνες τις φάσεις ο αρχηγός πέρασε με λόμπα τον Λιζαραζού από τα δεξιά, έκανε την τέλεια σέντρα και ο Χαριστέας έβαλε (πώς αλλιώς;) με το κεφάλι το γκολ που έκρινε την αναμέτρηση. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Η Ελλάδα ήταν στα ημιτελικά.

Πορτογαλία – Αγγλία 2-2 (6-5 στα πέναλτι)

Ολλανδία – Σουηδία 0-0 (4-5 στα πέναλτι)

Ελλάδα – Γαλλία 1-0

Τσεχία – Δανία 3-0

Ημιτελικά

Τώρα η εθνική είχε να κάνει με την πιο φορμαρισμένη ομάδα της διοργάνωσης. Οι Τσέχοι έδειξαν με τη Δανία ότι δεν αστειεύονται. Ο Νέντβεντ ήταν στο καλύτερο σημείο της καριέρας του κάνοντας τα πάντα μέσα στο γήπεδο. Ο Ροσίτσκι είχε την τεχνική κατάρτιση και τρομερό σουτ, ενώ ο Πομπόρσκι διέθετε την εμπειρία που δεν είχαν οι άλλοι δύο της μεσαίας γραμμής. Ο Μπάρος με τον Κόλερ σχημάτιζαν ένα επιθετικό δίδυμο που συνδύαζε ταχύτητα και δύναμη. Ο Μιχάλης Καψής ήταν ίσως ο μεγαλύτερος πρωταγωνιστής στην κανονική διάρκεια του παιχνιδιού. Ουκ ολίγες φορές δεν φαινόταν καν ο ταλαίπωρος πίσω από τον δίμετρο Κόλερ, όμως σχεδόν πάντα έβγαινε νικητής. Το 90λεπτο έληξε 0-0 και ο Ρεχάγκελ έκανε την αλλαγή που χρειαζόταν η ομάδα εκείνη τη στιγμή. Έριξε μέσα τον Τσιάρτα λες και ήξερε ότι θα χρειαστεί το χρυσό του πόδι σε κάποι στημένο. Στο 105′ η εθνική κερδίζει κόρνερ, το οποίο εκτελεί ο Έλληνας μάγος στο πρώτο δοκάρι. Εκεί βρέθηκε ο Δέλλας και με έναν παράδοξο τρόπο (πλάτη, ώμο…κάτι ενδιάμεσο) στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα των Τσέχων. Ξέρετε, μάς ευνόησε και ο κανονισμός της FIFA εκείνη την περίοδο, καθώς ήταν σε εφαρμογή το αργυρό γκολ. Οπότε δεύτερο ημίχρονο παράτασης δεν υπήρξε και η Ελλάδα πήγε τελικό!

Ελλάδα – Τσεχία 1-0 ( στην παράταση)

Πορτογαλία – Ολλανδία 2-1

Τελικός

“Εντάξει, τους κερδίσαμε μια φορά στην έδρα τους… δεύτερη πάει πολύ.” Αυτή ήταν η ατάκα που ξεστόμιζαν 9 στους 10 Έλληνες στις 4 Ιουλίου του 2004. Η αλήθεια είναι ότι οι Πορτογάλοι μάς περίμεναν σαν το ποντίκι με τη γάτα. Όλος ο κόσμος στο πλευρό τους, η ατμόσφαιρα υπέρ τους. Και πλέον μάς ήξεραν. Το 1-2 της πρεμιέρας που κόντεψε να τούς αφήσει εκτός από τους ομίλους της διοργάνωσης δεν το είχε ξεχάσει κανείς και υπήρχε δίψα για ρεβάνς. Και τί ρεβάνς; Στον τελικό ήταν η τέλεια ευκαιρία. Ο Χαριστέας όμως έκανε του κεφαλιού του γράφοντας το 1-0 στο 57′ και ο Νικοπολίδης σταματούσε κάθε επιθετική προσπάθεια των αντιπάλων. Η εικόνα πια έμοιαζε γνώριμη στους παίχτες της εθνικής που ήξεραν πολύ καλά τη δουλειά τους. Οι “Έλληνες θεοί” στέφονταν πρωταθλητές Ευρώπης.

Ελλάδα – Πορτογαλία 1-0

Σε ενδιαφέρει

SMS μετακίνησης

1. Υγεία
2. Κατάστημα
3. Τράπεζα
4. Παροχή βοήθειας, συνοδεία μαθητών
5. Τελετή, διαζευγμένοι γονείς
6. Άσκηση, κατοικίδια