Πρώτα νίκησε το ποδόσφαιρο και μετά η ΑΕΚ

Ο Τύπος και τα social media δεν ασχολήθηκαν με το υπερθέαμα του 3-2, παρά μόνο με τη φανατίλα
Πρώτα νίκησε το ποδόσφαιρο και μετά η ΑΕΚ

Το ποδόσφαιρο πήρε εκδίκηση με το 3-2 και τον τρόπο που σημειώθηκε στο ΟΑΚΑ, ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό, αλλά στην Ελλάδα, ουδείς, πλέον, ασχολείται με το ποδόσφαιρο, παρά μονάχα με την «ομαδούλα» του. Το ντέρμπι ήταν μία ποδοσφαιρική αποθέωση (για τα μέτρα μας) με πέντε γκολ και άπειρες ευκαιρίες. Στα social media, ωστόσο, που αποτελούν τον καθρέφτη της κοινωνίας μας, πέρασε απαρατήρητο.

Κι όχι μόνο από τα social media, αλλά κι από τον Τύπο. Αντί να υπάρξει ωδή στο καταπληκτικό θέαμα, αμφότεροι εστίασαν στη φανατίλα, στον πόθο τους κι όχι στο αντικείμενο του πόθου τους, που είναι το ίδιο το ποδόσφαιρο. Σκορ 3-2 σε ντέρμπι με ανατροπή. Δεν γίνεται κάθε μέρα. Κι όμως, ρε, φίλε. Δεν συγκίνησε κανέναν. Είναι μια αρρωστημένη λογική, βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση των Ελλήνων. Αξεπέραστη.

Είδαμε ωραίο ματς. Ποιος, όμως, ενδιαφέρεται για το ωραίο; Ουδείς. Προέχει το μίσος για τον αντίπαλο. Δικαιολογημένο, όπως εξελίχθηκε το ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια; Ναι, ίσως. Μπορεί. Όμως, η κατάσταση έχει ξεφύγει. Αγαπάμε το ποδόσφαιρο, ναι ή όχι; Κι εδώ υπάρχει κι εξής παράνοια αλά ελληνικά: πώς γίνεται να μας συναρπάζει ένα παιχνίδι Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα και να μην συμβαίνει το ίδιο σε παιχνίδι που παίζει του δικού μας πρωταθλήματος;

Οι συγκινήσεις ενός αγώνα Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – Μάντσεστερ Σίτι, που θα είχε διακύμανση 0-2 σε 3-2 με άπειρες άλλες ευκαιρίες για γκολ, ο ελληνικός Τύπος και ο «λαϊκός Τύπος» των social media θα είχαν εκφράσει το θαυμασμό τους. Θα είχαν γραφτεί κατεβατά υπερβολής. Όταν συμβαίνει σε μας και σε ντέρμπι, σιωπή. Είναι φυσιολογική αυτή η συμπεριφορά; Δε νομίζω.

Την τελευταία φορά που ο Τύπος αποθέωσε το ποδόσφαιρο σε ματς ελληνικού πρωταθλήματος, απ ό,τι εγώ θυμάμαι, τουλάχιστον, ήταν το… 1986, Ολυμπιακός – Πανιώνιος 4-3! «Σας ευχαριστούμε, παιδιά του Ολυμπιακού και του Πανιωνίου», είχε γράψει τότε στην εφημερίδα «Φίλαθλος» ο Νίκος Καραγιαννίδης. Από τότε έχω να διαβάσω κάτι παρόμοιο.

Τέτοιος εναγκαλισμός του Τύπου με μία ομάδα, αλλά και οπαδού με την ομάδα δεν υπήρξε ποτέ στο παρελθόν, όταν μέρος της ζωής μας ήταν και ο ρομαντισμός. Η εποχή μας, ωστόσο, ευνοεί τον κυνισμό. «Ορθολογισμό» τον χαρακτηρίζουν. Το ερώτημα είναι ένα και μοναδικό: Υπάρχει επιστροφή; Απάντηση: Υπάρχει. Το έχω διαπιστώσει.

Πώς; Όταν ανεβάζω στο facebook ένα σχόλιο από το betmasters.gr που αφορά σε light σκέψη, τα… «like» είναι κάτω από το κείμενο. Όταν ένα σχόλιο θέλει μία υψηλή αντιληπτικότητα, τότε γεμίζει το inbox. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι σκεπτόμενοι άνθρωποι, οι λάτρεις του ποδοσφαίρου δεν τολμούν να γράψουν κάτι κάτω από το κείμενο, γιατί φοβούνται ότι μπορεί και να τους… επιτεθούν οι διάφοροι «φανατικοί». Θα επανέλθω.

Σε ενδιαφέρει

Στοίχημα στο infobeto.com