Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν είναι καλύτερη ομάδα από την Μπάγερν, συνεπώς δεν έχει εξασφαλίσει την πρόκριση στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Πήρε, ωστόσο, προβάδισμα πρόκρισης, επειδή νίκησε, όχι, όμως, όπως μας έχει συνηθίσει να κερδίζει, αλλά επειδή απεκδύθηκε το χαρακτήρα της.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι η Ρεάλ πήγε στο Μόναχο όχι για να επιβληθεί της Μπάγερν και να κερδίσει, αλλά να «κλέψει» το αποτέλεσμα όπως κι έγινε. Η ίδια Ρεάλ δεν παίζει ποτέ το ρόλο του «κομάντο» των γηπέδων, αλλά της υπεροχής ενός «τακτικού στρατού».
Είτε παίζει με την Μπαρτσελόνα, είτε με την Λας Πάλμας, η Ρεάλ έχει συγκεκριμένο στυλ άμυνας και επίθεσης. Αυτό δεν το είδαμε κόντρα στην Μπάγερν. Γιατί; Διότι οι Βαυαροί είναι καλύτερη ομάδα, είναι τόσο απλό. Κι αν έπαιζε κομπλέ, με τον Βιδάλ, το Ρόμπεν, το Νόιερ, τον Αλάμπα, τον Κομάν, θα ήταν απείρως καλύτερη.
Σ’ αυτή την ανωτερότητα της Μπάγερν ο Ζιντάν προτίμησε τον «κλεφτοπόλεμο» και δικαιώθηκε. Άλλωστε, τέτοια μεγάλα ματς, τα παίζει ο προπονητής, όχι η ομάδα. Κι ο Γάλλος έπαιξε τέλεια.
Είναι περίπου λυπηρό να βλέπει κανείς τον Ρονάλντο μόνο κι έρημο στην επίθεση, να μην τροφοδοτείται, να μαρκάρει και να κάνει αυτοθυσίες στην άμυνα, αυτός που σε κάθε παιχνίδι επιζητά την μία πάσα, η οποία του είναι υπεραρκετή για να κάνει γκολ. Όμως, ο Ζιντάν είναι προπονητής, δεν είναι… ποδοσφαιρόφιλος.
Είμαι σίγουρος ότι με βάση την «προίκα» του 2-1 στο Μόναχο, ο Ζιντάν θα παίξει το ίδιο ακριβώς και στο «Μπερναμπέου», κι ας μην είναι εκπαιδευμένο το κοινό της Ρεάλ σε τέτοιου τύπου αγώνα. Δεν το αφήνει η διαχρονική περηφάνια του να βλέπει τους άλλους να παίζουν και τη Ρεάλ να αμύνεται μαζικά.
Όμως, στην σύγχρονη εποχή όπου μετράει ΜΟΝΟ το αποτέλεσμα, ο Ζιντάν γι αυτό θα παίξει κι όχι για να ικανοποιήσει τα γούστα των Μαδριλένων. Τα πολλά εκατομμύρια ευρώ της συμμετοχής στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ υπολογίζονται περισσότερο από τα «θέλω» της κερκίδας.
Ο Ζιντάν είναι προπονητής, όχι ποδοσφαιρόφιλος…
Κόντρα στην περηφάνια των Μαδριλένων, πάλι σε στυλ «κλεφτοπόλεμο» θα προσπαθήσει να περάσει στον τελικό
