Το Μουντιάλ του 1970 στο Μεξικό ήταν σταθμός στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Όχι μόνο γιατί ήταν το θεαματικότερο που έχει γίνει ως σήμερα, αλλά και γιατί ήταν το πρώτο που καλύφθηκε ζωντανά από την τηλεόραση, έγχρωμα και με ήχο. Επίσης, ήταν το πρώτο Μουντιάλ στο οποίο είχαμε κίτρινες και κόκκινες κάρτες, ενώ για πρώτη φορά επετράπησαν και αλλαγές στην ενδεκάδα κατά τη διάρκεια του αγώνα. Το τρόπαιο κατέκτησε η Βραζιλία, κερδίζοντας στον τελικό την Ιταλία με 4-1 και πως να μην το πάρει άλλωστε, όταν στις τάξεις της είχε παίκτες όπως οι Πελέ, Ριβελίνο, Τοστάο, Ζαϊρζίνιο και Ζέρσον. Άλλοι λόγοι για να θυμάται κανείς αυτή την διοργάνωση είναι η εξωφρενική ζέστη που υπήρχε κατά τη διάρκεια των αγώνων (έγιναν μεσημεριανές ώρες λόγω της τηλεοπτικής κάλυψης), η απόδραση 23 καταδίκων από φυλακή του Μεξικό (οι φύλακες είχαν απορροφηθεί στην τηλεόραση βλέποντας τους αγώνες) αλλά και το ότι πέντε φίλαθλοι της Ιταλίας πέθαναν από καρδιακή προσβολή γιατί δεν κατάφεραν να αντέξουν τις συγκινήσεις του ημιτελικού με την Δυτική Γερμανία. Επίσης, εδώ έγινε η κορυφαία απόκρουση στην ιστορία του ποδοσφαίρου, από τον Γκόρντον Μπανκς σε κεφαλιά του Πελέ. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης ήταν ο μεγάλος Γκερτ Μίλερ, με 10 τέρματα.
Ποιανού το… άστρο θα λάμψει στα γήπεδα της Ρωσίας; (ΚΛΙΚ ΕΔΩ)
Τα ματς έγιναν σε πέντε γήπεδα. Στο Χαλίσκο της Γουαδαλαχάρα, στο Νου Καμπ του Λεόν, στο Αζτέκα του Μέξικο Σίτι, στο Κουατεμόκ της Πουέμπλα και το Νεμέσιο Ντίες της Τολούκα. Ο τελικός έγινε στο Αζτέκα μπροστά σε 107.500 κόσμο.
Στην πρώτη φάση της διοργάνωσης είχαμε τέσσερις ομίλους με τέσσερις ομάδες ο καθένας. Η τελική βαθμολογία ήταν η εξής:
Α’ Όμιλος: ΕΣΣΔ 5, Μεξικό 5, Βέλγιο 2, Ελ Σαλβαδόρ 0.
Β’ Όμιλος: Ιταλία 4, Ουρουγουάη 3, Σουηδία 3, Ισραήλ 2.
Γ’ Όμιλος: Βραζιλία 6, Αγγλία 4, Ρουμανία 2, Τσεχοσλοβακία 0.
Δ’ Όμιλος: Δυτική Γερμανία 6, Περού 4, Βουλγαρία 1, Μαρόκο 1
Στα προημιτελικά:
ΕΣΣΔ – Ουρουγουάη 0-1 (παράταση)
Βραζιλία – Περού 4-2
Ιταλία – Μεξικό 4-1
Δυτική Γερμανία – Αγγλία 4-2 (παράταση)
Ημιτελικά:
Ουρουγουάη – Βραζιλία 1-3
Ιταλία – Δυτική Γερμανία 4-3 (παράταση)
Μικρός Τελικός:
Ουρουγουάη – Δυτική Γερμανία 0-1
Τελικός:
Βραζιλία – Ιταλία 4-1 (Πελέ 18′, Ζέρσον 66′, Ζαϊρζίνιο 71΄, Κάρλος Αλμπέρο 86′ – Μπονισένια 37΄)
Ο ημιτελικός Ιταλία – Δυτική Γερμανία θεωρείται ως και σήμερα, ο καλύτερος που έχει γίνει ποτέ σε Μουντιάλ. Από τα επτά γκολ που σημειώθηκαν, τα πέντε μπήκαν στην παράταση, σπάζοντας καρδιές. Στο ίντερνετ αν πληκτρολογήσετε τις εξής φράσεις: “Partita del Secolo”, “Jahrhundertspiel”, “Partido del Siglo”, “Jogo do Seculo”, όλες θα σας παραπέμψουν στον συγκεκριμένο αγώνα. Ελληνιστί σημαίνει ο αγώνας του αιώνα. Οι Ιταλοί προηγήθηκαν με τον Μπονισένια στο 8′ και λίγο έλειψε να τελειώσει έτσι. Όμως, οι Γερμανοί δεν σταματούν ποτέ να προσπαθούν και κατάφεραν να ισοφαρίσουν στο 90′ με τον Καρλ Χάιντς Σνέλινγκερ, ο οποίος δεν είχε ξανασκοράρει με την εθνική. Με το ξεκίνημα της παράτασης, ο Μίλερ έβαλε μπροστά στα “πάντσερ”, αλλά οι Μπούρνιτς και Ρίβα έβαλαν ξανά μπροστά τους Ιταλούς. Ξανά ο Μίλερ ισοφάρισε και την ώρα που στην τηλεόραση έπαιζε το ριπλέι του γκολ του, ο άνθρωπος που είχε πάρει την χρυσή μπάλα εκείνη την εποχή, Τζιάνι Ριβέρα, έκανε το 4-3. Ακόμη και σήμερα, έξω από το γήπεδο, υπάρχει μνημείο για τον συγκεκριμένο αγώνα.
Ο τελικός βρήκε καταβεβλημένη την Ιταλία και οι Βραζιλιάνοι κέρδισαν σχετικά εύκολα. Την Βραζιλία δεν την ενδιέφερε να κρατήσει στην άμυνα, αλλά απλώς προσπαθούσε να πετύχει τόσα γκολ, ώστε να μην μπορούν να την φτάσουν οι αντίπαλοι. Γι’ αυτό, δεχόμενη επτά γκολ, είναι ως και σήμερα το χειρότερο παθητικό για ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο. Πέτυχε όμως 19, επίσης τα περισσότερα που έχει βάλει πρωταθλήτρια ομάδα. Η ιταλική εφημερίδα Μεσατζέρο παραδέχτηκε ιπποτικά την επόμενη μέρα: “Χάσαμε από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του κόσμου”.