Η άλλη δουλειά των Σπανούλη, Διαμαντίδη

diamantidis spanoulis

Ας το ξεκαθαρίσουμε για να πάμε παρακάτω κάποια στιγμή. Η δουλειά του Σπανούλη δεν είναι να παίζει μόνο μπάσκετ. Το ίδιο και ο Διαμαντίδης. Η δουλειά του Μπαρτζώκα και του Αλβέρτη δεν είναι μόνο η προπονητική.

Το κοινωνικό τους “είναι” δεν καθορίζεται από την διεκπεραίωση των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων. Όταν το αντίστοιχο περιβάλλον διαμορφώνεται από πολιτικούς, οικονομικούς και πολιτισμικούς παράγοντες, τότε εσύ δεν είσαι μόνο το εξαχθέν προϊόν αυτού του συστήματος. Είσαι η αντανάκλαση και μπορείς να γίνεις και η φωνή του. Όσο δεν μιλάς και δεν πράττεις, και απλά παίζεις, τότε οι στρεβλώσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, θα πνίξουν και σένα. Το θέμα της βίας, όχι μόνο στο μπάσκετ φυσικά, σε αυτή τη βάση εδράζεται και αναπτύσσεται.

Οι αρμόδιοι, λοιπόν, δεν είναι μόνο οι άλλοι. Είσαι και εσύ Σπανούλη, Διαμαντίδη, Μπαρτζώκα, Αλβέρτη. Ακόμη θυμάμαι την ανεκπλήρωτη υπόσχεση του Ομπράντοβιτς, ότι θα πάρει την ομάδα και θα φύγει από το γήπεδο αν συμβεί το παραμικρό. Προφανώς, όλοι έχουν στο μυαλό τους το πως θα τελειώσει το ματς. Κακώς. Αυτό είναι υπεκφυγή και απόδραση από το πρόβλημα. Όταν εκτοξεύονται φωτοβολίδες, μπουκάλια, κέρματα, γίνεται εισβολή στον αγωνιστικό χώρο κ.α. σκοπός σου να είναι να βάλεις τέλος σε αυτά. Εκεί είναι που πρέπει να πράξεις. Να φύγεις και να μην ξαναβγείς στο παρκέ. Να μιλήσεις και να πεις ότι δεν θες ηλίθιους δίπλα σου.

Φυσικά, στους ηλίθιους περιλαμβάνονται οι πρόεδροι με τελευταίο κατόρθωμα την απειλή του Ολυμπιακού να μην αφήσει τους παίκτες του να πάνε στην Εθνική το καλοκαίρι και την αποχώρηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου από την κλήρωση διαιτητών. Μαζί τους και οι “δημοσιογράφοι” με τα εμπρηστικά, σεξιστικά, επιθετικά πρωτοσέλιδα. Αυτοί, όμως, είναι μέρος του νοσηρού περιβάλλοντος. Οι Αμερικάνοι λένε ότι “κανείς δεν είναι μεγαλύτερος του παιχνιδιού” και οι παίκτες ορίζουν το μέγεθος του. Ας μη βοηθήσουν, άλλη μια φορά, να μικρύνει κι άλλο.

Σε ενδιαφέρει