This is a ball and this is a goal…

Προπονητές – ‘νεκροθάφτες’ του ποδοσφαίρου μας ευθύνονται για το κάτω από το ένα γκολ κατά μ.ο. που έχουν οι περισσότερες ομάδες
goalin

Το ποδόσφαιρο είναι γκολ και γκολ δεν βλέπουμε στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ. Τα στατιστικά στοιχεία είναι απογοητευτικά στο «καλύτερο» και πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα των τελευταίων ετών, όπως σερβίρεται από την «εξυγίανση». Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
Οι μισές ομάδες έχουν συντελεστή επίτευξης γκολ κάτω από το… ένα! Λάρισα, Λεβαδειακός, Κέρκυρα, Πλατανιάς, Ξάνθη, Γιάννινα, Παναθηναϊκός, Λαμία, Παναιτωλικός, Απόλλων. Δηλαδή, ο θεατής που θα πάει στο γήπεδο, ξέρει εκ των προτέρων ότι το πιο πιθανό είναι να μην δει γκολ. Τότε, γιατί να πάει;
Υπάρχει εξήγηση που αυτές οι ομάδες, από τη μέση και κάτω της βαθμολογίας, δεν σκοράρουν; Φυσικά. Δεν σκοράρουν, γιατί δεν τους ενδιαφέρει να σκοράρουν! Ενδιαφέρονται μονάχα για το αποτέλεσμα. Κι αυτό είναι πρωτίστως δουλειά των προπονητών.
Ο προπονητής, κινούμενος αυστηρά από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, ένα πράγμα έχει στο μυαλό του όταν δουλεύει σ’ αυτές τις ομάδες. Πώς να μη χάσει. Διότι αν χάσει, χάνει κι αυτός τη δουλειά του. Τόσο απλά. Οπότε, ποιο… θέαμα και πράσινα άλογα.
Ποιος θεωρείται «καλός προπονητής» στην Ελλάδα απ αυτούς που εργάζονται σε μικρομεσαίες ομάδες; Θεωρείται αυτός που θα καταφέρει να «σώσει» την ομάδα από υποβιβασμό. Ενδιαφέρει έναν ιδιοκτήτη αν η ομάδα του παίζει καλά; Όχι, βέβαια. Τον ενδιαφέρει να παίρνει αποτελέσματα.
Κι ο… θεατής; Με το θεατή, ουδείς ασχολείται, αν ευχαριστιέται που φεύγει από το γήπεδο. Γιατί; Διότι κι αυτός που πάει, για να κερδίσει η ομάδα του πάει, αδιαφορώντας αν παίξει καλά. Κι αυτός, λες και ταυτίζεται με το οικονομικό προσδοκώμενο του ιδιοκτήτη, τη νίκη θέλει και μόνο αυτή.
Ο πολύς κόσμος, ωστόσο, φεύγει από τα γήπεδα, γιατί δεν βλέπει θέαμα, αλλά αυτό, ουδόλως συγκινεί τους ιδιοκτήτες και τους προπονητές. Μπορεί ν’ αλλάξει αυτή η «κουλτούρα» του ποδοσφαίρου μας και να βλέπουμε περισσότερα γκολ; Όχι, δεν μπορεί.
Στην Ιταλία (κυρίως εκεί), την Ισπανία, την Αγγλία φυσικά και τη Γερμανία, έγιναν συζητήσεις επί συζητήσεων πριν από μερικά χρόνια για τη βελτίωση του θεάματος. Γιατί βλέπουν το ποδόσφαιρο ως συνολική μπίζνα. Στην Ελλάδα ο καθένας το βλέπει ως την «ομαδούλα» του και την προσέχει να μη πέσει και χτυπήσει.
Σε καμία χώρα του κόσμου δεν υπάρχει «σύστημα «πούλμαν». Στην Ελλάδα το σύστημα αυτό βρίσκεται σε τρομερή «άνθιση». Και να παίζει έτσι η εθνική, που δεν έχει μεγάλους επιθετικούς, είναι κατανοητό. Γιατί όμως ένα παιχνίδι Λεβαδειακού – Παναιτωλικού, Κέρκυρα – Λαμία κλπ., να μοιάζει με… αμαξοστάσιο; Θα επανέλθω.

Σε ενδιαφέρει

Στοίχημα στο infobeto.com