Η Μπάρτσα δεν είναι πια, ‘Mes que un Club’

Νίκησε τη Λας Πάλμας, αλλά έχασε τον κόσμο όλο, όταν κατέβηκε στο γήπεδο και γύρω έτρεχε το αίμα του λαού της
maxres

Η Μπαρτσελόνα, ως γνωστόν, είναι «κάτι περισσότερο από ένα κλαμπ» (Mes que un Club), όπως χρόνια τώρα αυτοπροσδιορίζεται. Έτσι έγινε σύμβολο ενός ολόκληρου λαού, αυτού της Καταλωνίας, αλλά και των διαφόρων «προοδευτικών», «δημοκρατικών», «αντισυστημικών» ανά τον κόσμο επειδή εξέφραζε την διάθεση για ανεξαρτησία.

Όταν, όμως, ήρθε η στιγμή του «δια ταύτα» την προπερασμένη Κυριακή, η Μπαρτσελόνα ξεγυμνώθηκε. Την ώρα οι αστυνομικοί έπνιγαν στο αίμα τους Καταλανούς κατά την διάρκεια του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Καταλωνίας, η Μπαρτσελόνα έπαιξε κανονικά τον αγώνα της κόντρα στη Λας Πάλμας.

Έστειλε αίτημα αναβολής στην ομοσπονδία, για να είναι καλυμμένη προφανώς, ενώ ήταν σίγουρο ότι θ’ απορριπτόταν και αποφάσισε να κατέβει στο γήπεδο, για να μην χάσει έξι βαθμούς (τρεις από το μηδενισμό και άλλους τρεις από την τιμωρία) και κινδυνεύσει με απώλεια του… πρωταθλήματος. Κέρδισε 3-0, αλλά έχασε τον κόσμο όλο, κατέρρευσε ο μύθος που έστησε η ίδια ότι είναι κάτι περισσότερο από ένα κλαμπ.

Είναι, πλέον, στην συνείδηση του κόσμου ένα κλαμπ… κανονικό όπως όλα τα άλλα, που μπροστά στο χρήμα, ξεχνάει και τις… επαναστάσεις και τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Ακόμα πιο υποκριτικές οι δηλώσεις του Πικέ, που… δακρυσμένος στα κανάλια έλεγε ότι δεν έπρεπε να κατέβουν. Αφού κατέβηκαν, αφού νίκησαν, αφού συνεχίζουν να προηγούνται στη βαθμολογία.

Η Μπαρτσελόνα απώλεσε πια, κάθε ιερό συμβολισμό που εξέπεμπε και διασύρθηκε τελείως, όταν άφησε τους διεθνείς της να ξαναπαίξουν στην εθνική ομάδα της Ισπανίας. Τον Πικέ, τον Μπούσκετς, τον Τζόρντι Άλμπα. Υποπτεύομαι ότι τα στελέχη της Μπαρτσελόνα ξέρουν κάτι που δεν ξέρουμε εμείς για να μην τραβήξουν το σκοινί. Ότι γίνεται ένα «παιχνιδάκι», ας πούμε εις βάρος του λαού της Καταλωνίας από την πολιτική, η οποία έτσι κι αλλιώς ένα «παιχνιδάκι» είναι…

Ο δε, Ζεράρ Πικέ, έπαιξε και με την εθνική ομάδα της Ισπανίας κόντρα στην Αλβανία στο Αλικάντε. Αποδοκιμάστηκε, αλλά όπως έδειξε η κάμερα, μάλλον το… διασκέδαζε. Η ιστορία, βέβαια, δεν είναι αυτή που ζούμε, αλλά αυτή που θα μάθουμε σε μερικά χρόνια. Οι λαοί, απλά, νομίζουν ότι βιώνουν ιστορία καθημερινά, αλλά δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει πίσω από την… κουρτίνα της. Και όταν το μαθαίνουν είναι πια αργά για την ελέγξουν. Η ιστορία τους προσπερνάει συνεχώς…

Σε ενδιαφέρει

Στοίχημα στο infobeto.com