Παίζουν και οι χορηγοί στον τελικό Ολυμπιακός – Φενέρ

Οι γιάπηδες του London School of Economics γνωρίζουν ήδη την ανταποδοτικότητα της κατάκτηση του τροπαίου
London School of Economics and Political Science Undergraduate Scholarships

Με αφορμή τον τελικό του Final-4 στην Πόλη, ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τη Φενέρ, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις. Να το ξεκαθαρίσω, ότι δεν ανήκω στην φουρνιά των δημοσιογράφων που με την ίδια ευκολία «αναλύουν» ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου στις 4 το απόγευμα, μία ώρα αργότερα ένα παιχνίδι μπάσκετ, στις 6 ένα ματς πόλο και μετά παιχνίδι βόλεϊ. Από μπάσκετ γνωρίζω μόνο τα βασικά, δεν δύναμαι να υπεισέλθω σε εξειδικευμένες παρατηρήσεις.

Δεν γνωρίζω, συνεπώς, αν η Φενέρ έχει καλύτερη ομάδα από τον Ολυμπιακό ή το αντίστροφο. Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι και το μπάσκετ είναι ένα «προϊόν». Κι ένα προϊόν, κατά κανόνα πωλείται, γι αυτό βγαίνει στην αγορά. Σ’ αυτή την φιλελεύθερη αγορά, που βιώνει ο πλανήτης, ο παρονομαστής κάθε πράξης είναι αποκλειστικά το χρήμα. Δεν υπάρχουν ούτε συστολές, ούτε φραγμοί. Μόνο χρήμα.

Κι όταν στόχος είναι το χρήμα, ο τρόπος για να το αποκτήσεις δεν είναι απαραίτητα θεμιτός. Αυτή είναι η πρακτική του σήμερα. Ένα παράδειγμα: Στο βωμό του χρήματος θυσιάζεται σήμερα ένας ολόκληρος λαός, που τρέφεται με τα συσσίτια του ΕΣΠΑ και της εκκλησίας. Υπάρχει άνθρωπος του χρήματος (τράπεζες κλπ.) σ’ αυτό τον πλανήτη που να… συμπονά τον ελληνικό λαό; Δε νομίζω.

Επιστρέφω στον τελικό στην Κωνσταντινούπολη. Όταν ένας επενδυτής τοποθετεί τα λεφτά του στην Ευρωλίγκα, οι Τούρκοι εν προκειμένω, που σχεδόν την έχουν… αγοράσει, προσδοκά οφέλη και οι γιάπηδες των οικονομικών με σπουδές στο London School of Economics έχουν ήδη υπολογίσει ποιο ακριβώς αποτέλεσμα συμφέρει τον επενδυτή. Γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι αν το κατακτήσει η Φενέρ, η ανταποδοτικότητα της χορηγίας θα είναι τόσα εκατομμύρια ευρώ.

 

Αν το κατακτήσει ο Ολυμπιακός, η ανταποδοτικότητα θα είναι μικρότερη. Αν η Ρεάλ, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας το κατακτούσαν, επίσης τα ποσά θα ήταν συγκεκριμένα. Θ’ αναρωτηθείτε: Κι αφού είναι έτσι, γιατί ο Ολυμπιακός της Ελλάδας των 11 εκατομμυρίων με τους μισούς να έχουν γίνεται επαίτες, το πήρε δυο σερί φορές, την πρώτη στην Πόλη το 2012 και στο Λονδίνο το 2013; Η απάντηση είναι πολύ απλή.

Πριν από τέσσερα χρόνια η Ελλάδα ήταν σε καλύτερη μοίρα αφ ενός. Όχι σε καλή, αλλά καλύτερη από το σήμερα. Δεύτερον, το ίδιο το μπάσκετ, αλλά και το ποδόσφαιρο, εκδικείται τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα νούμερα εντός ή εκτός εισαγωγικών. Ύστερα, οι χορηγοί δεν θέλουν να εξευτελιστούν τελείως στην αγορά. Ναι μεν προσπαθούν να επηρεάσουν ένα αποτέλεσμα, αλλά αν το επιβάλλουν κιόλας, παύει να υφίσταται το «προϊόν» τους.

Κι επειδή το μπάσκετ είναι το βασίλειον της αυθαιρεσίας όσο αφορά στα διαιτητικά σφυρίγματα, αφού κανένας δεν μπορεί να ελέγξει αν πράγματι έγινε ή δεν έγινε ένα φάουλ ή πότε σφυρίζεται η όχι, μπορεί να κριθεί ένας αγώνας. Αυτό ακριβώς περιμένω σήμερα στον τελικό. Να ευνοηθεί η Φενέρ. Όχι με κραυγαλέα διαιτητικά σφυρίγματα, αλλά αυτά που πολύ σωστά ονομάζονται «σφυρίγματα έδρας». Για το «προϊόν», ρε γαμώτο…

 

 

Σε ενδιαφέρει

Στοίχημα στο infobeto.com