Λίγα 24ώρα πριν από το μεγάλο τελικό του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου μεταξύ Γερμανίας και Αργεντινής, κάνουμε το “ταμείο” για το τι παρακολουθήσαμε μέσα σε αυτό το “Μουντιαλικό” μήνα και αναλύουμε διεξοδικά τις καλύτερες στιγμές του (παιχνίδια, παίκτες, γκολ κλπ), μέσω του παρακάτω χορταστικού αφιερώματος.
Σε αυτή τη διοργάνωση το θετικό στοιχείο ήταν πως είδαμε έναν αυξημένο ανταγωνισμό, πράγμα που δείχνει πως η ψαλίδα μεταξύ φαβορί και αουτσάιντερ έχει μικρύνει αισθητά, ωστόσο όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, έλειψε η μεγάλη έκπληξη από κάποια ομάδα μέτριου βεληνεκούς έστω για 4άδα (τύπου Κροατία το 1998 ή Τουρκία το 2002). Η Κόστα Ρίκα ήταν εκείνη που εξέπληξε τους πάντες, φτάνοντας μέχρι του «8», ενώ Κολομβία, Αλγερία και Ελλάδα έκαναν τις δικές τους υπερβάσεις . Αρκετές ομάδες, όπως η Ισπανία ή Ιταλία και η Αγγλία απογοήτευσαν, ενώ στις σημαντικές στιγμές του φετινού Μουντιάλ, δεν θα μπορούσε να μην συμπεριληφθεί το ρεκόρ του Κλόζε στον ημιτελικό με τη Βραζιλία, που με το γκολ που σημείωσε έγινε ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών (16)! Επιπλέον, είχαμε 7 παρατάσεις (4 φορές οδηγηθήκαμε στα πέναλτι) τις περισσότερες από κάθε άλλη φορά (μαζί με το 1990), ενώ είναι πολύ πιθανό σε λίγες ημέρες να μιλάμε και για ρεκόρ περισσοτέρων γκολ, ξεπερνώντας ακόμα και τα 171 του Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998. Προς το παρόν βρισκόμαστε στα 164 και για να κατατριφθεί το ρεκόρ χρειάζεται να επιτευχθούν άλλα 8 σε δύο αγώνες. Σε ότι αφορά το ζευγάρι του τελικού, η λογική λέει Γερμανία, ωστόσο ποιος μπορεί να ξεγράψει την Αργεντινή και το Μέσι; Η ευχή όλων είναι να παρακολουθήσουμε έναν τελικό-επιστέγασμα μιας πολύ όμορφης διοργάνωσης και ας κερδίσει ο καλύτερος…
Καλύτερο παιχνίδι
Τηρουμένων των αναλογιών και χωρίς να υπολογίζουμε τη κρισιμότητα του αγώνα (για να γράψουμε αντικειμενικά), το κορυφαίο παιχνίδι από άποψης αγωνίας και σασπένς ήρθε πολύ πρώιμα και δεν ήταν άλλο από το χορταστικό Γερμανία-Γκάνα, το οποίο ολοκληρώθηκε με δυο γκολ για την κάθε ομάδα. Η Γερμανία προηγήθηκε, η συγκλονιστική Γκάνα το «γύρισε» για να ισοφαρίσει λίγο πριν το φινάλε ο Κλόζε και να γράψει το τελικό 2-2. Υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν και το Ισπανία- Ολλανδία (1-5), μαζί με το Βραζιλία – Γερμανία (1-7) ωστόσο παρά τις εκπλήξεις (ακόμα και ιστορικής σημασίας) που προκάλεσαν, όπως και να το κάνουμε το ενδιαφέρον ήταν μονόπλευρο. Εξίσου όμορφα και ανατρεπτικά παιχνίδια ήταν τα: Αυστραλία – Ολλανδία (2-3), Ελλάδα – Ακτή Ελεφαντοστού (2-1), Ουρουγουάη – Αγγλία (2-1), Ελβετία – Εκουαδόρ (2-1), Νιγηρία – Αργεντινή (2-3), Η.Π.Α – Πορτογαλία (2-2), Ολλανδία – Μεξικό (2-1) και Βραζιλία – Κολομβία (2-1).
Καλύτερη ομάδα
Αν συγκεκριμενοποιήσουμε τον όρο “καλύτερος” και τον διαχωρίσουμε σε τρία κομμάτια, θα καταλάβουμε γιατί αυτή τη στιγμή η Γερμανία θεωρείται η κορυφαία ομάδα του τουρνουά. Το πρώτο κομμάτι είναι η σταθερότητα, κάτι που αν μη τι άλλο οι Γερμανοί την έχουν στο… πετσί τους, ειδικά εάν αν λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός της παρουσίας τους στους “4” (τουλάχιστον) τις τελευταίες τέσσερις διοργανώσεις! Το δεύτερο είναι η πληρότητα, στοιχείο που εκτός από τα «πάντσερ» το διέθετε και η Κολομβία, ενώ το τελευταίο είναι το θέαμα. Οι Γερμανοί μπορεί να μην έχουν αποδώσει σε όλα τα παιχνίδια τους το ίδιο από άποψη θεάματος, κάτι που είναι έτσι κι αλλιώς πρακτικά αδύνατο, ωστόσο έχουν κάποια διαστήματα-φωτία στα οποία μπορούν να σμπαραλιάσουν οποιονδήποτε αντίπαλο, ακόμα και την πεντάκις πρωταθλήτρια κόσμου Βραζιλία και μάλιστα στην έδρα της! Τα 7 γκολ απέναντι στη «σελεσάο», καθώς επίσης και η τεσσάρα στην πρεμιέρα σε βάρος της Πορτογαλίας, έδειξαν πώς αν οι Γερμανοί θέλουν να κερδίσουν απλά θα… κερδίσουν! Το μυστικό της επιτυχίας, εκτός από την πειθαρχεία, την οργάνωση και τη σκληρότητα που βγάζουν παραδοσιακά στο γήπεδο, είναι και μια εξαιρετική φουρνιά παικτών που διαθέτει αστείρευτο ταλέντο και άψογη τεχνική κατάρτιση! Μίλερ, Οζιλ, Σίρλε, Γκέτσε και Κρός είναι αυτό που λέμε η επιτομή του σύγχρονου μεσοεπιθετικού, τη στιγμή που οι υπόλοιποι (βασικοί και “ρεζέρβες”) κάνουν τα πάντα και συμφέρουν! Από τον Κλόζε (κορυφή) μέχρι και το Νόιερ (νύχια), η Γερμανία φαντάζει αψεγάδιαστη! Αυτό το πάντρεμα ρεαλισμού και θεάματος είναι άλλωστε αυτό που κάνει τη “νασιοναλμάνσαφτ” να βρίσκεται κι ένα βήμα παραπάνω απ’ όλους στο φετινό Μουντιάλ, και μόλις ένα βήμα κάτω από την κατάκτηση του τροπαίου. Θα τα καταφέρει άραγε;
Καλύτερος παίκτης
Πολλοί ποδοσφαιριστές ήταν εκείνοι που άφησαν θετικές εντυπώσεις, ελάχιστοι ξεχώρισαν, αλλά μόλις ένας έκανε τη μεγάλη διαφορά σε αυτό το Μουντιάλ. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Χάμες Ροντρίγκεζ της Κολομβίας. Οι επιδόσεις και τα κατορθώματα του στη διοργάνωση είναι αρκετά ώστε να προκαλέσουν ίλιγγο, αλλά στην πραγματικότητα το γεγονός του ότι σκόραρε και στα 5 ματς της ομάδας του στην τελική φάση (και δεν είναι καν επιθετικός) δεν είναι τίποτα άλλο από μια απλή στατιστική ένδειξη για το τι μπορεί να κάνει ο 22χρονός άσος της Μονακό στο μέλλον. Άψογη τεχνική κατάρτιση, άριστος έλεγχος της μπάλας, εξαιρετικά στημένα και “φαρμακερό” σουτ είναι μερικές από τις αρετές του νέου «next big thing» του Παγκοσμίου ποδοσφαίρου, το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται δικαίως στην πρώτη θέση του πίνακα των σκόρερ με 6 γκολ. Ακόμα πάντως κι αν οι Μίλερ (5 γκολ) και Μέσι (4 γκολ) τον ξεπεράσουν στη σχετική λίστα, σίγουρα δεν θα μπορέσουν να αλλάξουν επ ουδενί την εικόνα του κόσμου ως προς το πρόσωπο του. Άλλωστε ήδη οι μεγάλες ομάδες ετοιμάζουν προτάσεις-μαμούθ προς το σύλλογο του Μονακό ώστε να τον εντάξουν στο δυναμικό τους το συντομότερο δυνατό. Από πλευράς Ρεάλ Μαδρίτης ακούστηκαν σενάρια ακόμα και για πρόταση ύψους 75 εκατομμύριων ευρώ! Κι αυτή ήταν μόνο η αρχή…
Καλύτερος τερματοφύλακας
Ακόμα ένα πολύ δύσκολο δίλημμα, αφού ειδικά στη φετινή διοργάνωση υπήρξαν πολλοί που… έβγαλαν μάτια! Ποιον να πρωτοθυμηθούμε; Τον εξαδάκτυλο Οτσόα του Μεξικού; Τον Οσπίνα της Κολομβίας ή τον «γίγαντα» Ντομίνγκεζ του Εκουαδόρ; Ο ανερχόμενος Κουρτουά του Βελγίου, όσες φορές έχει αγωνιστεί με την ομάδα της πατρίδας του δεν είχε γνωρίσει ποτέ την ήττα (μέχρι το ματς του προημιτελικού με την Αργεντινή), ενώ ο Τίμ Χάουαρντ των Η.Π.Α σημείωσε νέο ρεκόρ επεμβάσεων σε αγώνα Μουντιάλ πραγματοποιώντας ούτε 1, ούτε 2 αλλά 17(!) στο ματς με τους «Κόκκινους Διάβολους» του Βίλμοτς! Δίχως να θέλουμε να αδικήσουμε κανέναν, το ζευγάρι του τελικού είναι αναμφίβολα ο πιθανότατα καλύτερος γκολκίπερ του κόσμου αυτή τη στιγμή, Μάνουελ Νόιερ της Γερμανίας, ο οποίος εκτός από τη σταθερότητα και τις λαβές του κάτω από τα δοκάρια, μας έκανε ουκ ολίγες φορές επίδειξη για τις πλούσιες αρετές του στο “μπακότερμα” (δείγμα οξυδέρκειας και αντίληψης), με τον συγκλονιστικό Κέιλορ Νάβας της Κόστα Ρίκα. Ο 2ος μπορεί να μην κράτησε για τέσσερα 90λεπτα ανέπαφη την εστία του (όπως ο τερματοφύλακας των «πάντσερ»), αλλά σίγουρα του πιστώνεται το μεγαλύτερο μερίδιο επιτυχίας της μικρής αυτής χώρας της Κεντρικής Αμερικής, η οποία έφτασε μέχρι τους «8» για να αποκλειστεί από την Ολλανδία στα πέναλτι! Τι να πρωτοπούμε λοιπόν για τον Νάβας; Τα μόλις 2 γκολ που δέχτηκε σε 5 αγώνες (καλύτερη άμυνα), εκ των οποίων μόνο το ένα ήταν κανονικό και μάλιστα απέναντι στην Ελλάδα (το άλλο ήταν πέναλτι); Το ότι κράτησε το μηδέν με αντιπάλους μεγαθήρια όπως είναι ή Ιταλία, η Αγγλία και η Ολλανδία, ή μήπως το ότι αναδείχθηκε 3 φορές σε MVP της ομάδας του; Τα εντυπωσιακά ρεφλέξ, οι σωστές τοποθετήσεις και αντιδράσεις του στα τετ-α-τετ καθώς επίσης και ο τρόπος που καθοδηγούσε την άμυνα του ο Νάβας, τον εξυψώνουν αυτόματα στο “No 1” της κατηγορίας αυτής. Και στην τελική, όπως και να το κάνουμε είναι διαφορετικό να έχεις μπροστά σου αμυντικούς επιπέδου Χούμελς και διαφορετικό τον Ουμάνια και τον Γκονζάλες…
Καλύτερος προπονητής
Σε ακόμα μια μεγάλη διοργάνωση είδαμε πολλές ομάδες «έργο προπονητή», όπως για παράδειγμα το Μεξικό του Ερέρα και του 5-3-2, η Ολλανδία του Φαν Γκάαλ, η Κόστα Ρίκα του Λουίς Πίντο (με το αμυντικογενές, πλην τίμιο 5-4-1), η επιθετική Γαλλία του Ντεσάν (4-3-3), η Γερμανία του Λεβ με εναλλαγές στο 4-3-3 και το ρόλο των χαφ στη μεσαία γραμμή, η μαχητική και σκληροτράχηλη Αλγερία του Χαλίλχοτζιτς (4-5-1) καθώς επίσης και το Βέλγιο του Βίλμοτς με τις περίφημες «χρυσές αλλαγές» . Εμείς θα εστιάσουμε στην Ολλανδία του Φαν Γκάαλ, ο οποίος αποδείχθηκε για ακόμα μια φορά η “μαυρόγατα” των πάγκων. Μπορεί η ομάδα του να μην έφτασε καν στην πηγή, αφού αποκλείστηκε από την Αργεντινή στον ημιτελικό, ωστόσο κάποιες κινήσεις-ματ όπως το 5-3-2 της πρεμιέρας κόντρα στους πρωταθλητές κόσμου Ισπανούς (αντί για το κλασσικό 4-3-3 των “Οράνιε”) που είχε σαν αποτέλεσμα να τους καρατομήσουν με 5-1, ήταν παροιμιώδεις! Οι «χρυσές αλλαγές» με το Μεξικό που χάρισαν μια σπουδαία ανατροπή στα τελευταία δευτερόλεπτα του ματς (2-1), καθώς επίσης και η απίστευτη έμπνευση του, να περάσει τον Κρούλ στα πέναλτι αντί του βασικού γκολκίπερ Σίλεσεν κατά τη διάρκεια του προημιτελικού απέναντι στην Κόστα Ρίκα, ήταν εκείνες που τον εξύψωσαν αυτόματα στην κορυφή. Επιπλέον, είναι ο μοναδικός προπονητής του Μουντιάλ που χρησιμοποίησε συνολικά τους 22 απο τους 23 παίκτες του! Πρόκειται για τον απόλυτο master των πάγκων ο οποίος δεν ήταν απλά ένας κομπάρσος, αλλά ένας ζωτικός παράγοντας του παιχνιδιού…
Καλύτερο γκολ
Αν αυτή τη στιγμή διεξαγόταν ψηφοφορία για την ανάδειξη του κορυφαίου τέρματος στο Μουντιάλ, αναμφίβολα στο top-5 θα συμπεριλαμβάνονταν τα γκολ των Ντος Σάντος και Φαν Πέρσι από τα παιχνίδια Ολλανδία – Μεξικό και Ισπανία – Ολλανδία αντίστοιχα, η αριστουργηματική εκτέλεση φάουλ του Νταβίντ Λουίζ στον ημιτελικό μεταξύ Βραζιλίας και Κολομβίας, καθώς επίσης και τα δύο εντυπωσιακά βολ-πλανέ των Κέιχιλ και Χάμες Ροντρίγκεζ από τις αναμετρήσεις Αυστραλία – Ολλανδία και Κολομβία – Ουρουγουάη. Τα δυο τελευταία τοποθετούνται κάλλιστα και μέσα στα τρία καλύτερα της πεντάδας, λόγω της σπανιότητας και του βαθμού δυσκολίας τους, αλλά εάν λάβουμε υπόψη μας και τις λεπτομέρειες, σαφέστατα ο Κολομβιανός όπως και να το κάνουμε έχει πολλούς… πόντους παραπάνω από τον Αυστραλό. Εκτός του ότι σκόραρε από καμιά δεκαριά μέτρα μακρύτερα από την εστία, σε σχέση με τον Κέιχιλ, ο Χάμες χρειάστηκε να κάνει και στοπάρισμα με το στήθος προτού να «εκτελέσει» τη μονοκόμματη ρουκέτα που είχε κατεύθυνση την Ουρουγουανική εστία. Ο Αγκιλάρ του πάσαρε με το κεφάλι έξω από την περιοχή, κι αυτός έστειλε την μπάλα στο… άπιαστο του άτυχου Μουσλέρα, αφού η μπάλα πρώτα βρήκε στο οριζόντιο δοκάρι και στη συνέχεια προσγειώθηκε στα δίχτυα.