Το δεύτερο παγκόσμιο κύπελλο, διεξήχθη το 1934 στην Ιταλία. Με τον Μπενίτο Μουσολίνι αρχηγό της χώρας και τον φασισμό να έχει ήδη εδραιωθεί, η “σκουάντρα ατζούρα” πήρε το Μουντιάλ μέσα στην έδρα της, επικρατώντας στον τελικό της Τσεχοσλοβακίας με 2-1 στην παράταση (Όρσι 81′, Σκιάβιο 95′ – Πουτς 71′). Το ματς διεξήχθη στο “Στάδιο του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος” της Ρώμης. Η κάτοχος του τροπαίου του 1930, Ουρουγουάη, δεν συμμετείχε, διαμαρτυρόμενη για το οτι δεν πήγαν πολλές ευρωπαϊκές ομάδες στην Ουρουγουάη. Οι αγώνες έγιναν στις εξής πόλεις: Ρώμη, Φλωρεντία, Μπολόνια, Τζένοα, Μιλάνο, Νάπολη, Τεργέστη και Τορίνο.
Σε αυτή την διοργάνωση, σε αντίθεση με αυτήν του 1930, δεν είχαμε φάση ομίλων, αλλά όλα τα ματς ήταν νοκ άουτ. Συμμετείχαν 16 ομάδες, οι περισσότερες από την Ευρώπη και στην πρώτη φάση είχαμε τα εξής αποτελέσματα:
Ιταλία – ΗΠΑ 7-1
Ισπανία – Βραζιλία 3-1
Αυστρία – Γαλλία 3-2
Ουγγαρία – Αίγυπτος 4-2
Τσεχοσλοβακία – Ρουμανία 2-1
Ολλανδία – Ελβετία 2-3
Γερμανία – Βέλγιο 5-2
Σουηδία – Αργεντινή 3-2
Στα προημιτελικά είχαμε τα εξής αποτελέσματα:
Ιταλία – Ισπανία 1-0 (το πρώτο ματς είχε λήξει 1-1 (παρατ.), οπότε έγινε επαναληπτικός)
Αυστρία – Ουγγαρία 2-1
Τσεχοσλοβακία – Ελβετία 3-2
Γερμανία – Σουηδία 2-1
Στην ημιτελική φάση:
Ιταλία – Αυστρία 1-0 (παράταση)
Τσεχοσλοβακία – Γερμανία 3-1
Μικρός Τελικός:
Γερμανία – Αυστρία 3-2
Τελικός:
Ιταλία – Τσεχοσλοβακία 2-1 (παράταση)
Για δύο λόγους το συγκεκριμένο Μουντιάλ έμεινε μοναδικό στην ιστορία. Είναι το μοναδικό που δεν συμμετείχε η κάτοχος της προηγούμενης διοργάνωσης και επίσης, το μοναδικό που από την φάση των οκτώ και μετά είχαμε μόνο ευρωπαϊκές ομάδες. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε και ο Τσεχοσλοβάκος, Νέγιεντλι, με πέντε τέρματα.
Όσον αφορά το κλίμα που επικρατούσε, αξίζει να σημειώσουμε πως πριν την έναρξη του κάθε αγώνα, οι Ιταλοί χαιρετούσαν φασιστικά με την έκφραση “Ιταλία Ντούτσε”. Ο πρόεδρος της ιταλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, Τζιόρτζιο Βακάρο, είχε δηλώσει τα εξής: “Δεν μπορώ να το κάνω εγώ, αλλά η Ιταλία πρέπει να κερδίσει αυτό το Μουντιάλ. Είναι διαταγή”. Σε κάθε μεριά των πόλεων υπήρχαν τα χρώματα της Ιταλίας, ενώ χρειάστηκαν και αγωνιστικές αθλιότητες, όπως το σπάσιμο των πλευρών του φοβερού Ισπανού τερματοφύλακα, Ρικάρντο Θαμόρα, κατά τη διάρκεια του προημιτελικού με την Ισπανία. Όσο για τη διαιτησία, τα μισά γκολ των Ιταλών ήταν από θέση οφ σάιντ, ενώ πριν τον τελικό, ο διαιτητής, Σουηδός Ιβάν Ελκιν, είχε δειπνήσει με τον Μουσολίνι.