Και όμως είναι επιτυχία

yliko

Το Πανευρωπαϊκό Νέων τελείωσε και η εθνική μας κατέλαβε την 6η θέση. Με σιγουριά λέω ότι πρόκειται για επιτυχία.

Ναι, είχαμε φιλοδοξίες ακόμη και για πρωτιά, αλλά η τύχη δεν ήταν με το μέρος των Νέων. Δεν είναι δικαιολογία και φυσικά δεν αδικηθήκαμε από παράγοντες του παιχνιδιού (διαιτησία). Εντούτοις, η απουσία του Διαμαντάκου στον αγώνα με την Κροατία, στέρησε πιθανή πρόκριση στα ημιτελικά. Βασικός σέντερ της ομάδας και σε καλή κατάσταση όπως έδειξε. Από κει και πέρα, ο τραυματισμός του Παπαπέτρου αποδυνάμωσε το βεληνεκές μας σε άμυνα και επίθεση. Την ίδια βαρύτητα είχαν και οι απώλειες των Καραμολέγκου, Σλαφτσάκη, Γόντικα. Οι τρεις τους θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις στην άμυνα και ειδικά στο παιχνίδι στο ζωγραφιστό. Τέλος, η αδυναμία του Γιάννη Αντετοκούμπο να ενταχθεί στο ρόστερ. Σαν να μας στερήσαν ένα πυρηνικό όπλο. Σε όλα αυτά βάλτε και την ελλιπή προετοιμασία. Βασικός λόγος η αργοπορημένη ένταξη των Αγραβάνη, Χριστοδούλου, Παπαπέτρου. 

Οι παίκτες του Μίσσα, όμως, πάλεψαν. Στηρίχτηκαν στην άμυνα, το πάθος και την ενέργεια τους και διεκδίκησαν σε κάθε ματς τη νίκη. Με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούσαν να πάνε όλη τη διαδρομή. Τουλάχιστον στην τετράδα. Αυτοί που ξεχώρισαν κι αν συνεχίσουν να δουλεύουν θα ακουστούν ακόμη περισσότερο, ήταν οι: Μποχωρίδης, Διαμαντάκος, Καμπερίδης, Αγραβάνης, Λιάπης. 

Το νούμερο έξι της τελικής κατάταξης λειτουργεί καταπραϋντικά έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Πάνω από μας είναι ομάδες που πορεύτηκαν έχοντας περισσότερο ταλέντο και πιο πολλές λύσεις. Συμπέρασμα: Υλικό για τη μεγάλη Εθνική υπάρχει και αυτό είναι το μεγαλύτερο όφελος. 

Σε ενδιαφέρει