Ήρθε η ώρα για την ‘επανάσταση των νουνεχών’ στην Ελλάδα

Όποιος σήμερα κάνει μία τοποθέτηση στην κόντρα του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ ή του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ, είναι προφανές ότι θα «ξεφύγει» από τη στενή ποδοσφαιρική αντίληψη και θα επεκταθεί και σε άλλα πεδία, όπως πολιτικά, κομματικά και υπονομευτικά για την ίδια τη χώρα.
Διαβάζοντας «σοβαρά» – υποτίθεται – Μέσα στο διαδίκτυο, όπου η ελευθεριότητα έχει συντρίψει την ελευθερία του λόγου, καταλαμβάνεσαι από απελπισία για την ανυπαρξία «φρένου». Χάλασε το «φρένο» κι όταν αυτό γίνεται, κάποιοι είτε δεν έχουν σώας τα φρένας ή ενεργούν εκ του πονηρού με βάση σχεδίου.
Τα διχαστικά «σχόλια» δίνουν και παίρνουν σε μία χώρα που μπορεί να υπερηφανεύεται για το συμπαγές του πληθυσμού της από το πόλεμο και δώθε. Χωρίς καμία πρότερη σκέψη γράφονται απίθανα πράγματα, γιατί έτσι τους υπαγορεύει η πενία γνώσης και η ελευθεριότητα στην ισοπέδωση των πάντων, για ένα γκολ που μέτρησε ή δεν μέτρησε.
Σε άλλα χρόνια, τέτοιες διχαστικές κορόνες θα προκαλούσαν γέλιο κι ο κάθε τέτοιος γραφιάς θα είχε καταλήξει καρπαζοεισπράκτορας. Σήμερα, όταν κομμάτι της νεολαίας γνωρίζει τι νούμερο παπούτσια φοράει ο Πρίγιοβιτς με τον Οφόε και τον Λιβάγια, αλλά δεν ξέρει με ποιους πολέμησε η Ελλάδα το 1821, το πράγμα γίνεται επικίνδυνο.
Τη συλλογική συνείδηση άρα και μνήμη σε κάθε σπιθαμή αυτού του ιερού τόπου που λέγεται Ελλάδα, δεν μπορεί να την εκφράζει κανένας «επενδυτής» του ποδοσφαίρου που στόχο έχει τα ατομικά του συμφέροντα πρωτίστως, ούτε η ομαδάρα που κερδίζει πρωταθλήματα και κύπελλα. Την εκφράζει ο Σωκράτης και ο Αριστοτέλης και το αίμα που χύθηκε για να είναι ελεύθερη.
Ποιος όμως, θα φρενάρει τους… αφρενάριστους του διαδικτύου, ένθεν κακείθεν που εξακοντίζουν βέλη διχασμού; Μόνο η συντεταγμένη πολιτεία. Αυτή που θέλουν αν δεν το έχουν καταφέρει ήδη, να την αποδομήσουν στην συνείδηση του κόσμου. Επιτηδευμένα ή μη.
Νιώθω ότι με βάση τις γελοιότητες του ποδοσφαίρου, στην Ελλάδα πρέπει να γίνει η «επανάσταση των νουνεχών». Να μετρηθούν με τους άμυαλους, τους αστοιχείωτους, τους αγράμματους, που μέρα με τη μέρα αυξάνονται και πληθύνονται. Κι όπως η ιστορία διδάσκει, όπου δεν υπάρχει σκέψη, επέρχεται «σαλαμοποίηση», «προβατοποίηση» και νοητικός μηδενισμός.