Η τεχνική ανάλυση των τριών γκολ

Η υποδειγματική λειτουργία της άμυνας απαιτεί χιλιάδες ώρες προπόνησης
Η τεχνική ανάλυση των τριών γκολ

Ο Ολυμπιακός έχασε 3-2 από την Σπόρτινγκ Λισαβόνας κι ας ανοίξουμε το «αλφαβητάρι» του ποδοσφαίρου, για να δούμε πως διαμορφώθηκε αυτό το εφιαλτικό πρώτο ημίχρονο, όπου οι Πορτογάλοι πέτυχαν τρία γκολ, είχαν και δυο δοκάρια. Ξεκινάμε από το πρώτο γκολ. Στο φάουλ που εκτελείται διαγώνια στην περιοχή, πετάγονται για κεφαλιά δυο Πορτογάλοι κι ο πρώτος σκοράρει. Ποιος ευθύνεται γι αυτό;

Η πρώτη ευθύνη καταλογίζεται στο κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Είναι ανεπίτρεπτο να πηδούν για κεφαλιά δυο αντίπαλοι και, μάλιστα, μόνοι τους. Δεύτερον. Όταν εκτελείται το φάουλ, ο Ντουμπιά και ο έτερος που σηκώνονται για κεφαλιά, είναι καθαρά σε θέση… οφ σάιντ. Ποιος τους καλύπτει και δεν είναι; Ο Οφόε, που αντί στην αντίδραση της στιγμής να πάει μπροστά, κάνει βήματα πίσω.

Σε παρόμοιες περιπτώσεις ο τερματοφύλακας καλύπτει τα λάθη των αμυντικών. Έπρεπε να είχε βγει και να διώξει τη μπάλα, αφού η κεφαλιά έγινε το χώρο ευθύνης του. Είναι «έγκλημα καθοσιώσεως» για έναν τερματοφύλακα, ψηλό παιδί όπως ο Καπίνο, να βγαίνει με τα χέρια και ο αντίπαλος να παίρνει κεφαλιά με το… κεφάλι.

Από εκεί και πέρα, το σενάριο του ματς ήταν προδιαγεγραμμένο. Ο Ολυμπιακός έπρεπε να βγει μπροστά για να ισοφαρίσει, γνωρίζοντας, όμως, ότι οι Πορτογάλοι είναι «κίνδυνος – θάνατος» στις αντεπιθέσεις. Έπρεπε να ρισκάρει τόσο πολύ; Για μένα, δεν έπρεπε. Διότι, θυμηθείτε, τι έγινε στο δεύτερο γκολ του Ζέλσον.

Οι Πορτογάλοι κλέβουν την μπάλα έξω από την περιοχή τους και πασάρουν στον κενό χώρο. Τα δυο κεντρικά μπακ του Ολυμπιακού είναι τουλάχιστον 10-15 μέτρα κάτω από τη σέντρα και «απλωμένα» προς την περιοχή της Σπόρτινγκ, οπότε ο Ζέλσον διανύει 50 μέτρα μόνος του. Τι θα έπρεπε να κάνει ο Ολυμπιακός; Θα πάει συντηρητικά το παιχνίδι, να μην βγαίνει όλος μπροστά, καθότι γνώριζε ότι οι Πορτογάλοι είναι εκπαιδευμένοι να παίζουν την κόντρα επίθεση.

Στο τρίτο γκολ, ωστόσο, τα σκηνικό ήταν τελείως διαφορετικό. Η κάθετη πάσα προς τον Φερνάντεζ έγινε ενώ οι τέσσερις της άμυνας ήταν σε ευθεία γραμμή. Ο Φερνάντεζ πετάγεται σαν «ελατήριο» μπροστά από τον Ρομαό. Γίνονται αυτά στο ποδόσφαιρο; Φυσικά. Ποια είναι η ευθύνη του Ρομαό; Ότι έκανε το βήμα μπροστά για να βάλει οφ σάιντ τον Πορτογάλο, αλλά δεν το έκανε στο σωστό χρόνο. Ξαναδείτε τη φάση και θα καταλάβετε.

Κι αν υποθέσουμε ότι ο Ρομαό έκανε το βήμα μπροστά, για να βγάλει οφ σάιντ τον Φερνάντεζ, θα έβγαινε σίγουρα οφ σάιντ ο Πορτογάλος; Όχι. Γιατί; Διότι βήμα μπροστά έπρεπε να κάνει κι ο Φιγκέιρας. Δεν το έκανε. Ούτε ο Ένγκελς που βρισκόταν δεξιά του Ρομαό. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν υπήρχε κανένας απολύτως συγχρονισμός στην άμυνα.

Είναι εύκολο πράγμα ο συγχρονισμός της άμυνας; Όχι. Απαιτεί χιλιάδες επαναλήψεις στην προπόνηση. Στις μεγάλες ομάδες, μπορείτε να δείτε στην τηλεόραση, στην Τσέλσι για παράδειγμα ή στην Ρεάλ, οι τέσσερις αμυντικοί στην ευθεία απέχουν χιλιοστά ο ένας από τον άλλον. Επίσης, την κίνηση μπροστά για να βγάλουν οφ σάιντ τον αντίπαλο, την κάνουν εντελώς μηχανικά και οι τέσσερις μαζί.

Στον Ολυμπιακό ήταν αδύνατο να λειτουργήσει υποδειγματικά η άμυνά του, για τον απλούστατο λόγο ότι ο καθένας είναι «ξένος» με τον άλλον. Ερώτηση; Πόσες φορές οι αμυντικοί του Ολυμπιακού έβγαλαν οφ σάιντ τους Πορτογάλους, όταν όλοι γνώριζαν ότι είναι ασταμάτητοι στις κόντρα επιθέσεις; Απάντηση: Καμία. Αυτό, επιβεβαιώνει την δυσλειτουργία της άμυνας.

Σε ενδιαφέρει

?AffiliateCode= &CID=&DID=&TID=&PID=&LNG=

Στοίχημα στο infobeto.com