Το σίγουρο στον 2ο τελικό του ΝΒΑ είναι ότι θα έχει φτιαχτεί το σύστημα κλιματισμού του γηπέδου των Σπερς. Το αναφέρουμε για να γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει κι άλλος επιβαρυντικός παράγοντας στις πλάτες των παικτών. Αρκεί το άγχος και η θέληση για τον τίτλο.
Βέβαια, οι Χιτ τρέμουν στην ιδέα να πιάσουν, πάλι, κράμπες τον ΛεΜπρον Τζέιμς. Όχι ότι δεν διαθέτουν το μετάλλο της μεγάλης ομάδας και τους παίκτες για να ανατρέψουν καταστάσεις, όμως απέναντι τους είναι το Σαν Αντόνιο. Με τα ίδια γενετικά χαρακτηριστικά. Αίμα πρωταθλητή, μεγάλοι παίκτες, μεγάλος προπονητής, συνέπεια, ομαδικότητα. Έτσι, αν το Μαϊάμι θέλει να κάνει το “μπρέικ” οφείλει να έχει και σχέδιο Β. Δηλαδή, πιθανή υποτροπή του Τζέιμς να μη γίνει θηλιά στο λαιμό. Φυσικά, αυτό θα είναι προέκταση του αρχικού πλάνου. Ειδικά στην άμυνα. Στον πρώτο αγώνα οι Σπερς σούταραν αρκετά τρίποντα χωρίς ιδιαίτερη πίεση και μάλιστα στο πιο κρίσιμο σημείο του ματς. Γι’ αυτό και αν ο “βασιλιάς” υποφέρει ξανά, θα πρέπει να παίξουν στο μάξιμουμ αμυντικά.
Ο “LbJ” τονίζει ότι θα είναι έτοιμος και ο Έρικ Σποέλστρα (κόουτς των Χιτ) επικεντρώνει σε δύο σημεία: Στη δημιουργία των Σπερς και στα νούμερα των συνοδοιπόρων των τριών μεγάλων του Σαν Αντόνιο. Οι Τεξανοί είχαν 30 ασίστ έναντι 16 των Χιτ στην πρεμιέρα των τελικών. Όσο για τους ρολίστες, ο Γκριν είχε 13 με κρίσιμα καλάθια στο τέλος, ο Σπλίτερ 14, “χτυπώντας” τον Μπος, ο Ντιό 2 με 6 ασίστ. Δύσκολη αποστολή για τις “φλόγες”, αλλά όχι ανέφικτη. Έχουν γρήγορα πόδια, δύναμη. Αν το πάθος είναι στο ίδιο επίπεδο, τότε μπορούν.
Το Σαν Αντόνιο μολαταύτα δεν είναι ομαδούλα που θα αφήσει έτσι εύκολα τη σειρά να ισοφαριστεί. Από τη σεζόν 2006-07, με αυτό στη θέση του γηπεδούχου, στον 2ο αγώνα πλέι οφ, μετρά 13-2. Οι Σπερς βασίζονται, πέρα από την ομαδικότητα τους, στη δημιουργία των Πάρκερ, Ντάνκαν και τους αυτοματισμούς τους.
Άρα, επειδή και αυτό το παιχνίδι είναι κρίσιμο, πιστεύω ότι θα πάμε σε πιο χαμηλό σκορ (κάτω από 198,5 πόντους). Επιλέγω Μαϊάμι, καθώς έδειξαν ότι μπορούν το διπλό.