Ο Ολυμπιακός απέτυχε γιατί ποτέ δεν ήταν ‘πατριάρχης’

Με τη δική του ‘πολιτική’ αναγκάστηκε να παίζει κατακαλόκαιρο, αλλά και αγνόησε τις υπόλοιπες μεγάλες ομάδες της Ελλάδας
Ο Ολυμπιακός απέτυχε γιατί ποτέ δεν ήταν ‘πατριάρχης’

Το αρνητικό ρεκόρ του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ, με την συγκομιδή ενός μόνο βαθμούς στον όμιλο ήταν περίπου αναμενόμενο και η ευθύνη γι αυτό δεν περιορίζεται στο σήμερα, αλλά στο χτες, κυρίως. Αναγκάστηκε να παίζει προκριματικά στο κατακαλόκαιρο, γιατί ο ίδιος το επέλεξε με την «πολιτική» του τα περασμένα χρόνια.
Για να φτάσει στο σημείο να παίξει στον 3ο προκριματικό γύρο ο πρωταθλητής, που σημαίνει ότι άλλαξε τους φυσιολογικούς ρυθμούς της προετοιμασίας του, συνέβησαν τα εξής δυο πράγματα. Η Ελλάδα υποχώρησε στην ειδική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ. Κι όπως είναι γνωστό, στην συνολική βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ συνεισφέρουν όλες οι ελληνικές ομάδες που παίρνουν μέρος στα ευρωπαϊκά κύπελλα.
Κι αν ο Ολυμπιακός έπαιρνε πόντους όλα αυτά τα χρόνια, οι άλλες ομάδες μας δεν έκαναν το ίδιο. «Και φταίει ο Ολυμπιακός γι αυτό;», είναι η δεδομένη επωδός. Φταίει και ο Ολυμπιακός, διότι δεν συμπεριφέρθηκε ποτέ ως «πατριάρχης» του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Η χρόνια ηγεμονία του Ολυμπιακού όλα τα προηγούμενα χρόνια, απλά αποθάρρυνε τις υπόλοιπες ομάδες να επενδύσουν για να τον αμφισβητήσουν. Κι αφού δεν επένδυαν σε έμψυχο δυναμικό, αναπόδραστα, αποτύγχαναν και στα ευρωπαϊκά κύπελλα.
«Ας επένδυαν, να έκαναν καλή πορεία στην Ευρώπη», είναι ένα άλλο επιχείρημα. Δεν θα το έκαναν ποτέ, για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι το άλλοθι που τους έδινε ο Ολυμπιακός με την ηγεμονία του, στη λογική «και να επενδύσουμε, πρωτάθλημα δεν παίρνουμε».
Γιατί; Διότι «ο Ολυμπιακός ελέγχει την διαιτησία, τα κέντρα αποφάσεων κλπ». Μήπως όμως, είχε και δόση αλήθειας αυτό το σκεπτικό; Είχε. Αυτός είναι ο δεύτερος λόγος της αποδυνάμωσης των βασικών του αντιπάλων στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Αν ο Ολυμπιακός είχε φροντίσει ως «πατριάρχης» να εξαλείψει κάθε υπόνοια και καχυποψία, σήμερα δεν θα είχε οδηγηθεί να παίζει στο κατακαλόκαιρο, ούτε να τοποθετείται στο τελευταίο γκρουπ δυναμικότητας στην κλήρωση.
Τα τελευταία χρόνια που ο Ολυμπιακός μεσουρανούσε, φρόντισε μόνο το δικό του οικονομικό συμφέρον κι όχι και των υπολοίπων ομάδων. Αυτές δεν προσέθεταν βαθμούς στο σακούλι της ειδικής βαθμολογίας κι έτσι φτάσαμε στο σημερινό κατάντημα.
Για να μην παρεξηγηθώ ή… «φακελωθώ» (γιατί κι αυτό είναι δεδομένο, πλέον), αν στη θέση του Ολυμπιακού ήταν το οποιοδήποτε άλλη ομάδα, θα έκανε ακριβώς τα ίδια. Είναι θέμα ελληνικής επιχειρηματικής… κουλτούρας. Στερεότυπο βαθιά γαντζωμένο στο συνειδητό και των «επενδυτών» του ποδοσφαίρου.
Προς επίρρωση, να θυμίσω ότι οι ελπίδα που γέννησε το γεγονός ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης με το Νικόλα Πατέρα ήταν «αδέρφια», άρα μια νέα εποχή θα ξεκινούσε για το ελληνικό ποδόσφαιρο, μακριά από καχυποψίες, ίντριγκες κλπ. Εξανεμίστηκε σε χρόνο ρεκόρ.
Φίλος και με το Δημήτρη Μελισσανίδη ήταν ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Και τι δεν είδαν τα μάτια μας και τι δεν άκουσαν τα αυτιά μας απ αυτή την κόντρα. Φυσικά, δεν έχω αυταπάτες ότι κάτι μπορεί ν’ αλλάξει στο ελληνικό ποδόσφαιρο ή θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα αν στην ηγεμονία τα περασμένα χρόνια ήταν άλλη ομάδα.

Σε ενδιαφέρει

Στοίχημα στο infobeto.com